സന്ധ്യയെ പ്രണയിച്ചുതുടങ്ങിയത്എന്നാണെന്നറിയില്ല....
അമ്മ ദിവസവും നെറ്റിയില്‍ ചാര്‍ത്താറുള്ള
കുങ്കുമവര്‍ണമായിരുന്നു സന്ധ്യക്ക്
സൂര്യനെ ഞാന്‍ അഗാധമായ് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു -ഒരു സൂര്യകാന്തിയെപ്പോലെ
എങ്കിലും സൂര്യകാന്തി തലതാഴ്തത്തി
സൂര്യന്റെ വിരഹം സ്വീകരിക്കുമ്പോഴും
ഞാന്‍ ആകാശത്ത് കണ്ണുംനട്ടിരുന്നു
സന്ധ്യയെ കാണാന്‍.... അവളുടെ കവിളത്തുവിരിയുന്ന
നക്ഷത്രപ്പൂക്കളെ കാണാന്‍
അവളുടെ കണ്ണില്‍ തെളിയുന്ന നിലാവില്‍ കുളിക്കാന്‍
ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിശ്ശബ്തതയില്‍ മയങ്ങാന്‍...
സന്ധ്യയെ ഞാന്‍ സ്നേഹിച്ചു-
എന്നാല്‍ കറുത്തവാവുകള്‍ എന്നെ കണ്ണുരുട്ടിപേടിപ്പിച്ചു...
“സൂര്യകാന്തിയാണ്- രാത്രിയില്‍ പുറത്തിറങ്ങരുത്
ദോഷം നിനക്കുമാത്രം ..”
ഞാനീ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ നിന്നടര്‍ന്നുപോകുമ്പോഴും
എനിക്കായ് മെഴുകുതിരികളുണ്ടായിരുന്നു .
കാരണം അവര്‍ക്കറിയാം ഇരുളില്‍ ഞാന്‍ സുരക്ഷിതയല്ലെന്ന്...
ഞാന്‍ മാത്രമല്ല എന്റെ കൂട്ടുകാരികളും
എന്റെ പ്രണയത്തെ ആ ഇരുട്ട് തച്ചുടച്ചു.
എന്റെ ഉള്ളിലുള്ളതെല്ലാം ഇരുട്ട് എടുത്ത് പുറത്തിട്ടു...
-'കുമ്പസാരത്തില്‍ മനം തുറന്നപോലെ '..
കൊഴിഞ്ഞ പൂവിനവര്‍ പേരുകള്‍ നല്‍കി
ജ്യോതി, നിര്‍ഭയ ...... അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ-
പൂവുകള്‍ കൊഴിയാതിരിക്കാന്‍ അവര്‍ പോരാടി..
ഇന്തയുടെ മകളായ് ഞാന്‍ മാറി
എന്നാല്‍ ഇരുട്ട്.... എനിക്കായ് കത്തിച്ച ഓരോ
മെഴുതിരിയും ഒന്നൊന്നായി കെടുത്തി,
ഇരുട്ട് പൂവുകള്‍ തല്ലിക്കൊഴിക്കുന്നു......
ഞങ്ങള്‍...... ആ കൊഴിഞ്ഞ പൂവുകള്‍
പാതയോരത്ത് കിടന്ന് സന്ധ്യയെ സ്വപ്നം കാണുന്നു .........
അമ്മ ദിവസവും നെറ്റിയില്‍ ചാര്‍ത്താറുള്ള
കുങ്കുമവര്‍ണമായിരുന്നു സന്ധ്യക്ക്
സൂര്യനെ ഞാന്‍ അഗാധമായ് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു -ഒരു സൂര്യകാന്തിയെപ്പോലെ
എങ്കിലും സൂര്യകാന്തി തലതാഴ്തത്തി
സൂര്യന്റെ വിരഹം സ്വീകരിക്കുമ്പോഴും
ഞാന്‍ ആകാശത്ത് കണ്ണുംനട്ടിരുന്നു
സന്ധ്യയെ കാണാന്‍.... അവളുടെ കവിളത്തുവിരിയുന്ന
നക്ഷത്രപ്പൂക്കളെ കാണാന്‍
അവളുടെ കണ്ണില്‍ തെളിയുന്ന നിലാവില്‍ കുളിക്കാന്‍
ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിശ്ശബ്തതയില്‍ മയങ്ങാന്‍...
സന്ധ്യയെ ഞാന്‍ സ്നേഹിച്ചു-
എന്നാല്‍ കറുത്തവാവുകള്‍ എന്നെ കണ്ണുരുട്ടിപേടിപ്പിച്ചു...
“സൂര്യകാന്തിയാണ്- രാത്രിയില്‍ പുറത്തിറങ്ങരുത്
ദോഷം നിനക്കുമാത്രം ..”
ഞാനീ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ നിന്നടര്‍ന്നുപോകുമ്പോഴും
എനിക്കായ് മെഴുകുതിരികളുണ്ടായിരുന്നു .
കാരണം അവര്‍ക്കറിയാം ഇരുളില്‍ ഞാന്‍ സുരക്ഷിതയല്ലെന്ന്...
ഞാന്‍ മാത്രമല്ല എന്റെ കൂട്ടുകാരികളും
എന്റെ പ്രണയത്തെ ആ ഇരുട്ട് തച്ചുടച്ചു.
എന്റെ ഉള്ളിലുള്ളതെല്ലാം ഇരുട്ട് എടുത്ത് പുറത്തിട്ടു...
-'കുമ്പസാരത്തില്‍ മനം തുറന്നപോലെ '..
കൊഴിഞ്ഞ പൂവിനവര്‍ പേരുകള്‍ നല്‍കി
ജ്യോതി, നിര്‍ഭയ ...... അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ-
പൂവുകള്‍ കൊഴിയാതിരിക്കാന്‍ അവര്‍ പോരാടി..
ഇന്തയുടെ മകളായ് ഞാന്‍ മാറി
എന്നാല്‍ ഇരുട്ട്.... എനിക്കായ് കത്തിച്ച ഓരോ
മെഴുതിരിയും ഒന്നൊന്നായി കെടുത്തി,
ഇരുട്ട് പൂവുകള്‍ തല്ലിക്കൊഴിക്കുന്നു......
ഞങ്ങള്‍...... ആ കൊഴിഞ്ഞ പൂവുകള്‍
പാതയോരത്ത് കിടന്ന് സന്ധ്യയെ സ്വപ്നം കാണുന്നു .........
